اعتماد به خداوند در مورد روياهاي خود ؛ يك روش براي خوشحال كردن اوست

او به شما اجازه نخواهد داد كه اميد وروحيه خود را از دست بدهيد

و همانطور كه توانائي او را در انجام كارها مي بينيد ؛ اميد شما نيز زنده خواهد شد

خداوند منتظر شماست كه روياها و آرزوهاي خود را به او بگوييد

آغاز روز:

امروز روز خداست وهمه کار هايم رنگ وبوي خدايي دارد.

هر روز برکت و نعمت خدا را در زندگي ام مشاهده مي کنم.

با شور و شوقي فراوان و ايماني نيرومند بيرون مي روم تا آنچه را که بايد به دست من صورت گيرد به انجام رسانم.

در طول روز:

تنها خدا منشا توانگري و برکت بيکران من است.روزي ام از خداست.

هم اکنون همه چيز و همه کس مرا توانگر مي سازد.

هميشه به ياد دارم خدايي ثروتمند دارم که هميشه مرا به ياد دارد.

خدا عاشق و مشتاق من است.

من  از هيچ چيز نمي ترسم زيرا خليفه خدا هستم وتمام نعمت هاي الهي از آن من است و کمتر از بهترين را نمي خواهم.

تسليم شکست نمي شوم ،با تمام نيرو ودر کمال ثبات و پايداري  به پيش مي روم  آن قدر ايستادگي مي کنم تا آرزو هاي قلبي و الهي ام را به دست آورم.

هيچ چيز منفي در زندگي  من راه ندارد زيرا مسئو ليت همه امور  با خداست.

پايان روز:

اين روز را رها مي کنم تا برود، خداي مهربان فقط خوبي هاي اين روز  را برايم نگاه مي داردو ما بقي آن نا پديد  مي شود.و براي فر دايي بهتر و زيبا تر آماده مي شوم.

من به خواب مي روم اما خداي من بيدار مي ماند تا مسا يلم را با نظم الهي حل کند ومرا به موفقيت  وشادماني و توانگري برساند.

فکر کنيم:

اگر نتوانيم به خدا که عالم وقادر مطلق است واداره تمامي اين کاينات به عهده اوست اعتماد کنيم!پس به چه کسي مي توانيم اعتماد داشته باشيم!؟

وقتي چالشهاي زندگيت فراتر از حد مسئوليتت است ؛ به خدا توكل كن

 او نه تنها جواب را دارد ؛ بلكه خود جواب مي باشد

یا هو

تودرخوابی..

سحرگاه به سراغ دلت می آید...

پلکهای بسته ات رانوازش می کند ،با چشمان سیاهت می بینی.. درمیان خورشیدی. آغوش گرمش راحس می کنی.. می پرسی : تو خورشیدی ؟ تو بهاری ؟

گلهای زیبارا می گیری،می بویی..

باتمام وجودت نفس می کشی . سینه ات پراز بوی گل یاس می شود.

چه خوب!...          اورا حس می کنی . می گوید: باتوست مثل نفس...

می گویی: چقدردلم برایت تنگ شده بود ، می دانستم که چیزی هست!

توچه زیبایی ودرخشان! تپش قلبت را می شنوی تند می شود. برای دیگری

می تپد...

می پرسد: کجا بودی؟          می گویی: سالها بود که ازلحظه تولد ، راه مرگ

را می پیمودم و درپوچی بودم وگمراهی.         می گوید: ازدلت بگو!

می گویی: دل؟

نفسی بلند می کشی . بالای سرت داغ می شود. گزگزمی کند. چیزی ازجهان نمی بینی. صدایی نمی شنوی. دریچه قلبت گشوده می شود به سوی روشنایی.

نیرویی عظیم در میان قلبت به چرخش درمی آید. نفسی بلند می کشی. جاری می شوی. همچون رود...................

دلت رامی بینی همچون روستایی سرسبزوخرم .

ازخودت بیرون می روی.

دختری را می بینی ، می آید با یک سبد گل ومیوه.

باجرقه ای وارد چشمانش می شوی. اوبهاراست. خود توست . همه به طرفت می آیند. زن ومرد،پیروجوان،ازگلها ومیوه های درون سبدت هدیه می گیرند.

می گوید: برسینه ات ، درمیان قلبت لغزیده ام ...

شوق دیدار، تورا با نور طلایی اش متحد می کند و یکی می شوی .

اتحادی رخ داده .. بدون قائده ، پیوندی شیرین . مبارک باد!

و آنگاه ، سحرگاهان بیدارمی شوی . به طرف نورمی روی .

پنجره را می گشایی . خورشید را می بینی . شکوفه های سیب و گلهای سرخ،

زمزمه جویباران و نغمه مرغان .           همه چیزرا زیبا می بینی!

به طرف کتاب روی میزمی روی . به آسمان نگاه می کنی .

می خوانی که می گوید:

♥ درجسد آدمی پاره گوشتی است که اگر سالم باشد تمام اندام انسان سالم و تندرست خواهد بود واگرهمان پاره گوشت روبه تباهی گذارد ، تمام بدن را به

بیماری و تباهی سوق می دهد . آن پاره گوشت " قلب و دل" آدمی است.   

                                                                    حضرت محمد (ص) ♥

نفوذ کلامش شمع درونت را روشن می کند. شعله ورمی شوی. همه جا را روشن می کنی. کتاب را می بندی.

بسان گل می شوی. تن برایت بی اهمیت جلوه می کند. دربیکرانی دیگراندوهی

حس نمی کنی. خنده تو را می بلعد.

عاشق شده ای!...                   

قلم رابرمی داری. می نویسی: چه آسان بود، عشق بدون قاعده !...

بر روی لطافت کاغذ سفید رنج را می گریانی. قلم می داند، نوشتن، همان گفتن نیست. باز می نویسی ..

از آن حس مشترک، از لحظه یکی شدن .. در دیگری خود را یافتن...

دعوت می کنی ، می نویسی: عاشقان جهان ، زادگان بهار، شما را به عشق بدون قاعده دعوت می کنند.

بی قراران می پرسند: چگونه؟

می نویسی:

 بایک بیداری معنوی! باصفای دل خواستن وبدون شرط دوست داشتن را...

♫ به سراغ دلت خواهم آمد، سحرگاهان که تو در خوابی

                     به تو نیزعشق بدون قاعده را خواهم آموخت................. ♫

سردسیری قلبمان را با درخشش خورشید اشک می توان بهارانه کرد

تو ای شکوهمند من ؛ شکوه دلپسند من

تو آن ستاره بوده ای که مهر آسمان شدی

ز مهر برتر آمدی ؛ فراز کهکشان شدی

به دره ها نگاه کن ؛ به ژرف دره ها نگر

به تکه سنگهای سرد؛ به ذره ها نگاه کن

به من بتاب

که سنگ دره ام ؛ که کوچکم ؛ که ذره ام

به من بتاب

مرا ز شرم مهر خویش آب کن ؛ مرا به خویش جذب کن

مرا هم آفتاب کن